In haar persbericht benadrukt Blender haar affiniteit met de Creatieve Commons doelstelling:

De film onderscheidt zich … door het open karakter. Niet alleen is uitsluitend vrije software gebruikt – programma’s waarvan de bouwstenen vrij gepubliceerd zijn – maar ook de film zelf, inclusief al het materiaal uit de animatiestudio, komt vrij beschikbaar voor iedereen om van te genieten, van te leren of te hergebruiken. Dit open concept is waar de internationale Creative Commons organisatie zich voor sterk maakt.

Bij Blender zien ze een mooie toekomst voor Creative Commons licenties:

De Creative Commons licentie wordt nu vooral gebruikt door individuele artiesten of muzikanten op internet, maar ook in toenemende mate voor video, film of animatie projecten.

Het Blender Institute in Amsterdam is een spin-off van de open source organisatie Blender Foundation en één van de eerste ondernemingen wereldwijd die zich professioneel en commercieel richt op het vervaardigen van open content. Momenteel werken er 14 mensen in voltijd, die zich na de film gaan richten op Big Buck Bunny, the Game. De film werd gefinancierd door de Blender Foundation, donaties van de Blender community, pre-sales van de DVD van de film, commerciële sponsors en een bijdrage van het Digitale Pioniers Fonds.

Big Buck Bunny is een komedie over een groot, maar lief konijn dat lastig gevallen wordt door drie knaagdieren. Uiteraard laat Big Buck het hier niet bij zitten en neemt op komische, enigszins wrede wijze wraak. De film wordt volgens de makers verteld met ‘hedendaagse technieken in de typische jaren vijftig cartoon traditie’. De film wordt uitgebracht op 35mm film formaat, HD en DVD. Kort na de DVD-lancering, begin mei, is de film voor iedereen vrij beschikbaar gekomen via internet.

De belangrijkste doelstelling van dit project was om de ontwikkeling van vrije software op het gebied van computer graphics te stimuleren”, aldus producer en directeur Ton Roosendaal. “We zijn er erg trots op dat het resultaat en zowel artistiek als technisch de kwaliteit van de grote Amerikaanse studios evenaart.

Voor de realisatie van de film was daarnaast de doelstelling om de Blender software geschikt te maken voor complexe omgevingen en gedetailleerde karakters met miljoenen haartjes. Blender heeft daarbij gebruik kunnen maken van de enorme rekencapaciteit van het Sun Grid. Dat heeft het team in de woorden van producer Ton Roosendaal de vrijheid gegeven om te kiezen voor de kwaliteit en visuele rijkdom van de film.

Ook de andere doelstellingen die Blender zichzelf stelde lijken gehaald:

* Het ontwikkelen van tools voor het editen en renderen van haar, bont of gras.
* Verbetering van tools voor de animatie van karakters voor cartooneske bewegingen en vervormingen.
* Testen van Blender is grote omgevingen in de open lucht, zoals grote grasvelden met veel bomen en bladeren.
* Het verder valideren van Blender als een professionele ‘animation creation suite’
* Creëren van een er goed uitziende korte animatie film, vrij geliceceert als open content.
* Leveren van content voor ander artiesten en om te leren of hergebruiken, inclusief documentatie en handleidingen.

Tot voor kort waren de technologische mogelijkheden om een film met open source software te maken behoorlijk beperkt. In 2002 werd weliswaar de eerste volledig open content film ‘Cactuses‘ uitgebracht maar die was, als studentenproject, slechts deels op basis van open source software tot stand gekomen.

Ton Roosendaal is de centrale figuur achter de Blendersoftware. Hij is vanaf het begin af aan betrokken geweest bij de ontwikkeling van Blender. Toen Blender in 1995 voor het eerst op de markt werd gebracht, was het niet bedoeld als open source software maar diende het als een tool voor eigen gebruik binnen het bedrijf. In 2002 werd de inhouse softwareontwikkeling van Blender stopgezet en was de software een tijd lang zelfs niet te verkrijgen. Ondanks technische moeilijkheden van het programma en een aantal tekortkomingen bleek er toch een interesse te bestaan voor de software zodat Ton Roosendaal in 2002 de Blender Foundation kon oprichten.Met een uniek investeringsplan, de inzet van talloze vrijwilligers en vrijwillige financiële bijdragen werd de broncode van Blender openbaar gemaakt. Tegenwoordig is Blender gratis en kan de software door iedereen die er verstand van heeft verder worden ontwikkeld. Hiervoor is er door de Blender Foundation een online user-development community ontwikkeld. Roosendaal startte in 2005 de productie van Elephants Dream onder de naam Orange, samen met een internationaal team van artiesten en animatiespecialisten. Tijdens het productieproces hebben ook de online developers over de hele wereld van de community een groot aandeel geleverd in de verbetering en ontwikkeling van de software. Voor Roosendaal was het vanzelfsprekend dat een film gemaakt met open source software onder een open content licentie beschikbaar zou worden gemaakt voor het publiek. De keuze viel daarbij destijds op Creative Commons omdat dat licentiesysteem het verst ontwikkeld was en al brede bekendheid genoot.

De korte film (Elephants Dream duurt 11 minuten) is als showcase voor open source bedoeld. Het publiek krijgt erdoor te zien welke mogelijkheden de open source software biedt, en dat het mogelijk is om met Blender een kwaliteitsfilm te maken.Het verhaal van de film gaat over Emo en Proog, twee mannen met verschillende kijk op de wereld waarin zij leven. Deze wereld bestaat binnen in een machine en heeft vreemde landschappen van verwrongen kabels en rare apparatuur waarin bizarre vogels ronddolen. Proog probeert in dit woeste landschap Emo te beïnvloeden en hem zijn ideeën op te leggen waardoor er een conflict ontstaat tussen de twee karakters. Dit resulteert aan het einde van de film in een soort anticlimax. Een leuke bijkomstigheid is dat twee bekende Nederlandse acteurs, Tygo Gernandt en Cas Jansen, hun stem voor de film hebben geleend.

Het project werd financieel ondersteund door de Blender Foundation en de Netherlands Media Art Institute. Daarnaast wist de Blender Foundation door de voorverkoop van DVD’ s inkomsten te genereren. Nadat de film als gratis download beschikbaar was gemaakt voor op het internet bleek al gauw dat Roosendaal goed had ingezet en dat Elephants Dream een succes was geworden. Sommige critici van de film menen dat de plot te verwarrend is en inhoudelijk op losse schroeven staat. Roosendaal stelt dat het primair de bedoeling van de film was te laten zien wat de software kan en dat het verhaal hieraan ondergeschikt is. Het is een film die binnen elf minuten een technische ontwikkeling doorloopt waardoor de film op het eind technisch beter in elkaar zit dan aan het begin. Roosendaal heeft zijn doelstelling hiermee verwezenlijkt en op een aantal punten zoals bijvoorbeeld de compositing tool en de renderer is de software dan ook aanzienlijk verbeterd.

Met het oog op de toekomst van en de verdere ontwikkeling van de software houdt de Blender Foundation zich momenteel bezig met twee nieuwe uitdagende projecten.Naast de ontwikkeling van open game project genaamd ‘Apricot‘ is Blender bezig met een volgende animatiefilm die onder de naam ‘Peach‘ ontwikkeld zal worden. De film gaat over ‘harige beestjes’ a la Ice Age, aldus Roosendaal. Grote talenten onder 3D animatiemakers zullen samen tot eind maart 2008 hieraan werken en de film zal eveneens onder een Creative Commons licentie worden uitgebracht. Naast deze projecten is Blender Foundation bezig zich als instituut voor ontwikkeling van open source animatie software te profileren en door middel van workshops en inlichtingen open source te promoten en te verspreiden.