(5 stemmen, gemiddeld: 3 van de 5)

 Loading ...

Kinderen zijn steeds jonger actief op internet en dat is niet altijd zonder gevaar. “In Nederland zijn ongeveer een miljoen kinderen online. Meer dan vijftig procent van deze kinderen komt ongewild in aanraking met spam, pornografische afbeeldingen en grof taalgebruik”.Al vroeg heeft het ministerie van Economische Zaken zich bezig gehouden met de gevaren voor kinderen die gepaard gaan met het gebruik van internet. In dit kader zijn het ministerie van Economische Zaken en het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap in 2005 een samenwerking aangegaan met drie andere organisaties, Stichting Kennisnet, Stichting de Kinderconsument en Technika10 Nederland, om voor het eerst een lesprogramma over internet voor kinderen op te zetten. Samen ontwikkelden zij het lesprogramma Diploma Veilig Internet. Doelstelling van het project is om jonge internetgebruikers op een veilige en verantwoorde manier te leren om bewust om te gaan met het internet.Het lespakket dat bestemd is voor leerlingen van de groepen zes tot en met acht van de basisschool besteedt aandacht aan onderwerpen zoals chatten, mailen, downloaden maar ook digitaal pesten, computerverslaving en houding achter de computer. Niet alleen leren kinderen hoe om te gaan met internet maar ook waar gevaren schuilen en hoe ze deze gevaren kunnen voorkomen.Niet alleen leraren maar ook de ouders worden betrokken bij het onderwijs. In het lespakket worden richtlijnen voor docenten, ouders en leerlingen gegeven voor de omgang met internet. Met duidelijke reden: ouders zijn vaak niet op de hoogte wat hun kinderen op het internet beleven. Koos Bossers initiatiefnemer van het project bij het ministerie van Economische Zaken vertelt dat veel leraren zich zelfs rot geschrokken zijn toen zij het onderwerp internet in de klas bespreekbaar maakten.

Aanvankelijk konden scholen en andere geïnteresseerden het lespakket direct bij de overheid inkopen tegen een gering bedrag en was het lesmateriaal ook in niet-digitale vorm beschikbaar. Dit bleek echter onhandig qua distributie. In zijn zoektocht naar alternatieven kwam Bossers via een collega van het Ministerie in aanraking met Creative Commons en koos hij ervoor om over te stappen naar gratis verspreiding via dit open content licentiesysteem. Het lespakket bleek op die manier een veel groter succes te zijn, mede omdat leraren die het lespakket in het onderwijs wilden gebruiken niet eerst toestemming hoefden te vragen bij de directie van scholen. Voor het lespakket werd gekozen voor de Naamsvermelding-NietCommercieel-Geen afgeleide werken licentie om zodoende zoveel mogelijk het gebruik van de content te stimuleren. Dit houdt in dat het iedereen vrij staat om het werk te kopiëren, te verspreiden, te tonen maar ook om afgeleide werken te maken. Het lesmateriaal mag alleen voor niet-commerciële doeleinden gebruikt worden. Blijkbaar heeft men ook bij de overheid ingezien dat voor online content het soms interessant kan zijn om gebruik te maken van open content licentiesystemen als dat van Creative Commons.Ook in het buitenland is er interesse voor het lespakket. Zo is het lesprogramma door het Belgische ministerie van Onderwijs opgepikt. In Nederland hebben de gemeenten Winschoten en Heumen en het IKV/PaxChristi in het kader van hun samenwerkingsrelatie met Srebrenica in Bosnië-Herzegovina interesse getoond voor het Diploma Veilig Internet. Ook zij willen in de toekomst graag van het Diploma Veilig Internet gebruik maken. De verwachting is dat nog velen zullen volgen.