NS is niet zo blij met dit initiatief. Ze blijken zelf plannen te hebben om een soortgelijke applicatie te maken. Ze willen de ‘Trein’ applicatie verbieden omdat Stevense geen toestemming heeft om de gegevens uit de database te gebruiken. In een interview met Bright vertelt Stevense dat de NS de informatie op internet een spin-off is van het spoorboekje. Volgens hem kunnen ze zich niet beroepen op het databankrecht omdat ze geen investeringen hebben gedaan in deze databank. Advocaat Oliver Oosterbaan beaamt dit: het databankrecht is alleen van toepassing als blijkt dat de NS een substantiële investering heeft gedaan in deze databank. (bron: 24Oranges).

De vormgeving van de applicatie zal niet leiden tot protesten zoals die van de NS. De foto’s, die als achtergrond gebruikt zijn, zijn door hun makers onder een Creative Commons Naamsvermelding licentie op de fotoharing website flickr gepubliceerd. Deze licentie staat gebruik van de gelicenseerde werken vrij toe mits de naam van de maker vermeld wordt (zie de screenshot hieronder hoe Dennis Stevense de Naamsvermeldingen geïmplementeerd heeft). Dit geld ook voor gebruik met en commerciële doelstelling zoals het opnemen in een iphone applicatie die inmiddels meerdere 1000 keer gedownload is (voor €2.39). Voor Dennis Stevense is dit dus in iedere geval een goede deal maar wat hebben de fotografen eraan? De grote populariteit van de applicaties levert de makers van de foto’s in ieder geval veel extra aandacht op. De NS zou er goed aan doen om dit voorbeeld moeten te volgen en hun gegevens beschikbaar stellen voor dit soort initiatieven. Train laat zien dat het open beschikbaar stellen van dergelijke informatie innovative producten op kan leveren. Het feit dat de NS over veel expertise op het gebied van het samenstellen van dienstregelingen beschickt betekend nog lang niet dat de NS de beste partij is om mobile applicaties te ontwikkelen. De Harvard Econoom Eric van Hippel heeft hiervoor de begrip ‘User driven innovation’ geïntroduceerd. Innovate vind heden ten dage steeds meer op initiatief van gebruikers plaats omdat gebruikers uiteindelijke diegenen zijn die de meeste baat bij het verbeteren van een dienst of product hebben. Het vrij beschikbaar stellen van data (of omdat deze als feiten niet beschermt zijn of expliciet door ze onder een open content licentie te publiceren) heeft zo het potentiaal om onverwachte innovative oplossingen tot stand te brengen. Het voorbeeld van Trein laat zien hoe dit uiteindelijk voor iedereen van voordeel kan zijn: De ontwikkelaar, reizigers en de NS.

Traditioneel brengen componisten hun werk onder bij auteursrechtenorganisaties of platenmaatschappijen. Tribe of Noise ziet daar voor onbekende talenten een probleem: Het publiek moet je eerst kennen voordat je werkelijk iets aan je muziek kunt verdienen. Vandaar de mogelijkheid om bij Tribe of Noise een aantal originele eigen werken in de etalage te zetten. Onder een creative commons licentie, zodat iedereen de muziek gratis kan downloaden en verspreiden, zolang de naam van de componist vermeld wordt. Het platform is vooral bedoeld voor muzikanten die op zoek zijn naar samenwerking, erkenning, publiek en misschien ook wel een doorbraak. Ook componisten die zich los willen maken van de traditionele verdienmodellen in de industrie vinden bij Tribe of Noise onderdak.

Het platform verwacht heel wat overhoop te halen door een legaal alternatief te bieden voor het downloaden van gratis muziek. De oprichters verwijzen  naar artiesten zoals Moby, Nine Inch Nails en Radiohead die al eerste stappen gezet hebben in de richting van alternatieve muziekdistributie:

“Terwijl de traditionele muziekindustrie nog steeds in termen van repressie denkt door gebruik te maken van digital rights management en de waakhonden van de industrie, denken wij liever in oplossingen voor gelijkgestemden,” aldus Sandra Brandenburg, medeoprichter van Tribe of Noise in een persbericht. ”Het was eigenlijk helemaal niet moeilijk om onafhankelijke artiesten te vinden die geloven in het delen van hun muziek en die zelfs fans en professionals aanmoedigen om hun werk vrij te distribueren en te bewerken. Ik bewonder deze bands voor hun moed en inzicht over de richting die we met zijn allen op gaan. Alle muziek op ons platform is legaal en vrij beschikbaar voor fans, maar kan ook commercieel worden toegepast. Zolang de artiest maar wordt vermeld en afgeleid werk onder dezelfde licentie beschikbaar wordt gesteld.”

Tribe of Noise ziet zich geruggesteund door een  jaarlijks NDP-onderzoek uit 2007 naar internetgebruik in de Verenigde Staten uit dat er sprake was van een stijging van gratis verkregen muziek en een scherpe daling van de hoeveelheid gekochte muziek. Ondanks de toename van gekochte digitale downloads van 7% naar 10% was dit niet voldoende om de daling van cd-verkopen van 41% naar 32% te compenseren. Hoewel de muziekindustrie zich in een negatieve spiraal bevindt, zijn de inkomsten nog steeds dusdanig groot dat zij niet in staat lijkt om de sprong richting toekomst te maken. De muziekindustrie en met name artiesten gaan door een diep dal, zo concludeert Tribe of Nosie, maar het platform neemt een ‘Darwinistische houding’ aan; alleen als je je aanpast aan de nieuwe situatie kun je overleven:

“Als je momenteel een paar miljard verdient op de traditionele wijze, zal het zweet je uitbreken tijdens de aandeelhoudersvergadering waarop je het verlies aan marktaandeel moet uitleggen. Maar het komt nog steeds neer op heel veel geld, dus je bent niet bepaald gemotiveerd om je oude werkwijze overboord te gooien. Als je zoals Tribe of Noise een nieuwkomer bent, kan de groeicurve alleen maar omhoog en dat werkt erg motiverend,” concludeert Chief of Noise Hessel van Oorschot.