Tot voor kort waren de technologische mogelijkheden om een film met open source software te maken behoorlijk beperkt. In 2002 werd weliswaar de eerste volledig open content film ‘Cactuses‘ uitgebracht maar die was, als studentenproject, slechts deels op basis van open source software tot stand gekomen.

Ton Roosendaal is de centrale figuur achter de Blendersoftware. Hij is vanaf het begin af aan betrokken geweest bij de ontwikkeling van Blender. Toen Blender in 1995 voor het eerst op de markt werd gebracht, was het niet bedoeld als open source software maar diende het als een tool voor eigen gebruik binnen het bedrijf. In 2002 werd de inhouse softwareontwikkeling van Blender stopgezet en was de software een tijd lang zelfs niet te verkrijgen. Ondanks technische moeilijkheden van het programma en een aantal tekortkomingen bleek er toch een interesse te bestaan voor de software zodat Ton Roosendaal in 2002 de Blender Foundation kon oprichten.Met een uniek investeringsplan, de inzet van talloze vrijwilligers en vrijwillige financiële bijdragen werd de broncode van Blender openbaar gemaakt. Tegenwoordig is Blender gratis en kan de software door iedereen die er verstand van heeft verder worden ontwikkeld. Hiervoor is er door de Blender Foundation een online user-development community ontwikkeld. Roosendaal startte in 2005 de productie van Elephants Dream onder de naam Orange, samen met een internationaal team van artiesten en animatiespecialisten. Tijdens het productieproces hebben ook de online developers over de hele wereld van de community een groot aandeel geleverd in de verbetering en ontwikkeling van de software. Voor Roosendaal was het vanzelfsprekend dat een film gemaakt met open source software onder een open content licentie beschikbaar zou worden gemaakt voor het publiek. De keuze viel daarbij destijds op Creative Commons omdat dat licentiesysteem het verst ontwikkeld was en al brede bekendheid genoot.

De korte film (Elephants Dream duurt 11 minuten) is als showcase voor open source bedoeld. Het publiek krijgt erdoor te zien welke mogelijkheden de open source software biedt, en dat het mogelijk is om met Blender een kwaliteitsfilm te maken.Het verhaal van de film gaat over Emo en Proog, twee mannen met verschillende kijk op de wereld waarin zij leven. Deze wereld bestaat binnen in een machine en heeft vreemde landschappen van verwrongen kabels en rare apparatuur waarin bizarre vogels ronddolen. Proog probeert in dit woeste landschap Emo te beïnvloeden en hem zijn ideeën op te leggen waardoor er een conflict ontstaat tussen de twee karakters. Dit resulteert aan het einde van de film in een soort anticlimax. Een leuke bijkomstigheid is dat twee bekende Nederlandse acteurs, Tygo Gernandt en Cas Jansen, hun stem voor de film hebben geleend.

Het project werd financieel ondersteund door de Blender Foundation en de Netherlands Media Art Institute. Daarnaast wist de Blender Foundation door de voorverkoop van DVD’ s inkomsten te genereren. Nadat de film als gratis download beschikbaar was gemaakt voor op het internet bleek al gauw dat Roosendaal goed had ingezet en dat Elephants Dream een succes was geworden. Sommige critici van de film menen dat de plot te verwarrend is en inhoudelijk op losse schroeven staat. Roosendaal stelt dat het primair de bedoeling van de film was te laten zien wat de software kan en dat het verhaal hieraan ondergeschikt is. Het is een film die binnen elf minuten een technische ontwikkeling doorloopt waardoor de film op het eind technisch beter in elkaar zit dan aan het begin. Roosendaal heeft zijn doelstelling hiermee verwezenlijkt en op een aantal punten zoals bijvoorbeeld de compositing tool en de renderer is de software dan ook aanzienlijk verbeterd.

Met het oog op de toekomst van en de verdere ontwikkeling van de software houdt de Blender Foundation zich momenteel bezig met twee nieuwe uitdagende projecten.Naast de ontwikkeling van open game project genaamd ‘Apricot‘ is Blender bezig met een volgende animatiefilm die onder de naam ‘Peach‘ ontwikkeld zal worden. De film gaat over ‘harige beestjes’ a la Ice Age, aldus Roosendaal. Grote talenten onder 3D animatiemakers zullen samen tot eind maart 2008 hieraan werken en de film zal eveneens onder een Creative Commons licentie worden uitgebracht. Naast deze projecten is Blender Foundation bezig zich als instituut voor ontwikkeling van open source animatie software te profileren en door middel van workshops en inlichtingen open source te promoten en te verspreiden.

Daarnaast is er sprake van een enorme aanwas van nieuwe muziek, nieuwe artiesten, bands en andere liveacts die onder andere dankzij de populariteit en het gebruikersgemak van digitale muziekprogramma’s de behoefte hebben hun eigen producties aan de man te brengen. Dat de drempel tegenwoordig lager is dan voorheen staat buiten kijf. Zo hoeft een muzikant tegenwoordig niet over een dure studio te beschikken om goede opnames te kunnen maken.

Vanuit de deels achterhaalde wijze waarop media en de muziekindustrie met muziek, artiest en muziekliefhebber omgaan, ontstond de behoefte om laagdrempelig muziek online te verspreiden en te promoten. In de zomer van 2005 werd het online muziekplatform Simuze in het leven geroepen. Initiatiefnemers van Simuze zijn We vs Death-bassist Marten Timan, die al tijdens zijn afstuderen in 2004 een eerste opzet voor het muziekplatform had ontwikkeld en Bjorn Wijers die jarenlange ervaring heeft met een keur aan internetprojecten. Het onlineplatform is een plek waar aanbod en vraag, vertegenwoordigd door muzikanten en muziekliefhebbers, elkaar ontmoeten en muziek uitwisselen, remixen en bewerken. Afgelopen jaar werd muzikant en inmiddels afgestudeerde student voor nieuwe media en digitale cultuur, Maarten Brinkerink bij Simuze betrokken. Simuze is het eerste project binnen de ‘Stichting Open Media’ dat door Timan en Wijers in 2004 is opgericht om ‘creativiteit te bevorderen binnen diverse mediavormen en het delen van kennis daarvan’.

De oprichters van Simuze hebben er expliciet voor gekozen dat de gebruikers van de site de muziek onder een open content licentie beschikbaar kunnen maken en propageren daarmee een meer open vorm van auteursrecht. Door het gebruik van een Creative Commons licentie naar keuze kan de muzikant eigen muziek beschermen, terwijl andere gebruikers van Simuze tegelijkertijd de vrijheid hebben dit materiaal te bewerken of te remixen, hetgeen Simuze onderscheidt van haar tegenhangers.

De gekozen formule blijkt dan ook een doorslaand succes. Simuze maakt momenteel een enorme groei door, en verwelkomt 40.000 nieuwe bezoekers per maand. Inmiddels hebben zo’n 600 artiesten zich aangemeld bij het platform en vallen er op de site 1500 tracks te beluisteren, voornamelijk in het genre experimenteel en alternatief. Maar de deur staat ook wijd open voor andere genres zoals funk, rock, brut, hiphop, vage reggae, pop, jazz, indie-pop en electro; die zijn allemaal op Simuze vertegenwoordigd. Niet voor niets werd het platform begin dit jaar door de Holland Open uitgeroepen tot Holland Open Doorbraakproject 2007. Naast het organiseren van forumbijeenkomsten, live-avonden en lezingen in voornamelijk Utrecht hebben de oprichters van Simuze begin dit jaar bovendien een speciale Simuze compilatie samengesteld met als titel ‘Share this vibe’ waarop een selectie van elektronische muziek van de site gratis te downloaden is. Met een bandjesavond in november 2007 op de Stubnitz in Amsterdam, hebben de initiatiefnemers van Simuze aangetoond hun ambities te willen vergroten. Ze hebben duidelijk gemaakt dat er muziek van goede kwaliteit op het forum te vinden is en dat er een publiek bestaat voor open content muziek!