Het thema innovatie is in het informatietijdperk steeds belangrijker aan het worden maar de berichtgeving hierover is tot op heden gefragmenteerd en niet altijd van een hoge kwaliteit. Het online tijdschrift Sync tracht in deze behoefte te voorzien. Dit lijkt haar aardig gelukt te zijn; inmiddels verwelkomt Sync een schare vast bezoekers en groeit het aantal bezoekers van de site gestaag.

Het idee van de site is afkomstig van Jeroen Wijering, die in het kader van zijn afstuderen aan de Design Academy van Eindhoven het concept en de site van Sync ontwikkelde. In zijn ogen is innovatie een van de speerpunten geworden waarop het huidige ondernemen is gebaseerd. Innovatie zal met het oog op de voortschrijdende technologie en het duurzaam ondernemen in de komende jaren ook alleen maar belangrijker gaan worden. Wijering voelde dat er een behoefte was naar online artikelen met meer diepgang en artikelen die ook na enkele maanden nog interessant zouden zijn om te lezen en niet aan actualiteit en begrijpbaarheid zouden hebben ingeboet.

De redactie van Sync bestaat uit Jeroen Wijering zelf, Ewald Smits en Renee Kneppers is hoofdredacteur. De redactie is verantwoordelijk voor de dagelijkse nieuwtjes van de site. De grote inhoudelijk stukken worden verzorgd door journalisten, wetenschappers en andere geïnteresseerden. In feite kan iedereen meeschrijven aan Sync die in staat is ‘leesbare content over bijvoorbeeld online marketing, biotechnologie, web 2.0, milieu, hedgefunding, geneeskunde, domotica, online uitgeven, nanotechnologie, media, chemie, internet, energie of auteursrecht’ te schrijven. Zolang het maar om innovatie draait. Voor een wetenschapper kan het best interessant zijn om Sync als een output voor zijn meer populair-wetenschappelijke artikelen te gebruiken, stelt Wijers.

Het businessmodel van Sync is reuze interessant. De auteurs van de artikelen verdienen geld volgens een ‘democratisch model’. Op basis van het aantal pageviews van een auteur wordt het geld verdeeld. Het geld komt uit advertentieopbrengsten. In de inkomsten die uit de advertentieopbrengsten van de site worden gegenereerd delen de auteurs op fifty-fifty-basis mee. Op de site kunnen de auteurs zelf bekijken hoeveel er op de site verdiend wordt. Het is een uniek en eerlijk systeem. Maar dat het niet bepaald een vetpot is zal ook duidelijk zijn.

De auteurs hebben de keuze de rechten op hun artikelen via een Creative Commons licentie flexibel te regelen, of via ‘alle rechten voorbehouden’.Volgens Wijering zijn vooral wetenschappers en auteurs die nog niet veel op internet werken huiverig om gebruik te maken van een open content licentie en vandaar dat Sync de auteurs hierin de keuze laat. Mensen die op de hoogte zijn van open source en open content maken dan ook vaker gebruik van een Creative Commons licentie. Wijering, die zelf ook in zijn eigen werk als designer veel gebruik maakt van open source, propageert dat je juist altijd je beste werk onder een open content licentie beschikbaar zou moeten maken. Het is de ultieme manier om aandacht voor je werk te genereren en kan je daardoor nieuw werk en inkomsten opleveren.

Het tijdschrift is in eerste instantie bedoeld voor ondernemers maar het blijkt ook onder studenten veel gelezen te worden. Door de toegankelijke wijze waarop de artikelen geschreven zijn, is het voor iedereen die geïnteresseerd is een interessante bron om kennis te nemen van onderwerpen binnen de wetenschap, technologie en ondernemen.

Flick Radio is, zoals de naam suggereert geïnspireerd op de online foto-community flickr.com, een van de snelst groeiende foto-sharing communities ter wereld. Op Flickr kunnen mensen, geheel in de interactieve web 2.0 stijl, hun foto’s plaatsen en uiteraard kunnen medegebruikers hierop reageren. Dat dit een doorslaand succes is staat buiten kijf. Per minuut komen er 3.000 foto’s bij. Zodoende is het een plek waar veel verhalen zich afspelen; een bron van inspiratie voor innovatieve makers en verhalenvertellers.

Bert Kommerij die zelf graag fotografeert, bracht enkele maanden door op de fotocommunity. Wat hij daar dagelijks meemaakte, hield hij op zijn werklog www.flickradio.nl bij. Dit vormde uiteindelijk de basis van zijn script. Op de blog documenteerde Kommerij het hele maakproces van zowel het hoorspel als ook de film.Aldus Kommerij : “Flick Radio gaat over een man die verdwaalt in de grote fotocommunity www.flickr.com. Hij ontmoet een reislustige Engelsman, een Franse dichter, een Portugees die alleen maar cactussen fotografeert, een masochistische Sissy, en de Amerikaanse teenager: Kendra. De man ziet in haar een personage. Of is het hemzelf.” De man, in werkelijkheid Kommerij zelf, nodigt haar uit om het hoofdpersoon in een verhaal te worden dat hij wil gaan schrijven. Het meisje, Kendra, een ongewone tiener, besluit zich dan terug te trekken en de man blijft met de foto’s achter. Het verhaal is deels op waarheid gebaseerd maar er zijn ook fictieve element aan toegevoegd en de personages in de film bestaan ook. Behalve zijn eigen personage heeft Kommerij ervoor gekozen de personages door acteurs te laten vertolken.

Kommerij heeft met zijn film een tijdsdocument gemaakt. In het verhaal komen vragen aan bod zoals hoe mensen grip krijgen op hun leven en welke invloed het World Wide Web hierop heeft.Volgens Kommerij is fotografie het ultieme middel voor mensen om houvast te krijgen op het voortrazende leven, wat mensen dan weer via de digitale snelweg wereldkundig maken.Feit is dat internet nieuwe manieren van contact leggen initieert. Het script verhaalt over mensen die elkaar ontmoeten doordat de techniek dit mogelijk maakt. In het leven buiten het internet zouden die mensen elkaar waarschijnlijk nooit tegengekomen zijn. In de verhaallijn komen zodoende ook aspecten als internetidentiteit, maar ook de vervagende grenzen van privacy aan bod; het verhaal is gebouwd op snapshots van de echte identiteit van een internationale groep mensen.

Nu het hele werkproces is voltooid kan Kommerij terugblikken op een periode waarin hij zich intensief met internet als medium heeft beziggehouden. Veel heeft hij gepraat met zijn collega-mediamakers die het maar raar vonden dat hij als programmamaker een rol speelde in zijn eigen verhaal. Het script kwam niet alleen door de mediamaker tot stand maar met de andere personages werd het een verhaal. Hoe web 2.0 wil je het hebben!

Bijzonder is bovendien dat Flick Radio onder een Creative Commons licentie is gelanceerd. Kommerij werd hiertoe geïnspireerd door Marco Raaphorst, die via zijn blog een van de grote voorvechters van Creative commons in Nederland is. Raaphorst, die met zijn site marcoraaphorst.nl een Bloggie won als beste muzieklog, was verantwoordelijk voor de muziek en het sounddesign van het hoorspel en de film, en maakt zelf al vier jaar gebruik van Creative Commons licenties.Voor het hoorspel heeft Raaphorst naast eigen muziek en sounddesign muziek gebruikt van ccMixter; “het is tenslotte ook een 100% Creative Commons project.” Raaphorst ervaart het huidige auteursrecht als beperkend om muziek en andere content op het internet te verspreiden, te gebruiken en te remixen. Het bijzondere aan Flick Radio is voor hem dat alles aan het project gebruikt en bewerkt mag worden. “Dit komt de creativiteit ten goede en bovendien kan zo het project ook buiten Nederland bekend worden. Het zou geweldig zijn als op eens een Amerikaanse zender Flick Radio zou gaan uitzenden.”

Kommerij ziet het gebruik van Creative Commons licenties ook als statement naar de omroepwereld waar tot nu toe het gebruik van open content licenties ongewoon is. Bovendien is het meer dan terecht dat Flick Radio via een Creative Commons licentie is gelicencieerd. “Het script en de beelden zijn afkomstig van het web en door het onder een Creative Commons licentie te plaatsen wordt het weer teruggeven aan het internet,” aldus Kommerij.Flick Radio is inmiddels te zien op HollandDoc en op Stage6 (hoge beeldkwaliteit).